Een storing melden bij een provider of telecom operator is overal een crime. De helpdesk probeert meestal de klacht af te wentelen op de consument, maar uiteindelijk moest het er toch van komen. Het probleem werd steeds erger en ook de analoge telefoonlijn was gestoord en soms zelfs helemaal 'dood' . Een dergelijke storing is ook makkelijker aannemelijk te maken dan een adsl-probleem. Maar France telecom heeft een ( uiteraard Franstalig) voice-response systeem waarbij de tekst nogal zacht wordt gesproken. Het valt dan ook niet mee om door de storingen heen het bandje te verstaan, laat staan om de klacht in goed genoeg Frans door de storing heen te roepen opdat de computer de klacht herkent en doorschakelt naar de storingsdienst. Beheers je dat trucje niet, dan wordt het gesprek verbroken. ( klacht niet herkend, de verbinding wordt nu verbroken...) Ik laat dat trucje uiteraard aan Annemarie over.
Het meisje van de storingsdienst doet een lijntest en meldt "de lijn is goed, het zal uw telefoon zijn" Na enig aandringen en afgeven van een accoordverklaring voor doorbelasting van kosten als het probleem toch in huis zit, zal ze een techneut sturen. "morgenmiddag" .
De andere ochtend maak ik maar vast ruimte voor de techneut, want als geen ander weet ik dat techneuten zelf wel een route maken en niet luisteren naar de planning.
Een uurtje later zie ik een auto van France Telecom bij de inmiddels beruchte schakelkast aan de paal verderop. "ja, ik dacht ik ben in de buurt, dus ik kijk wel of die mensen thuis zijn" ( er zit NUL verschil tussen Franse en Nederlandse techneuten...:-) Op onze verklaring dat volgens de helpdesk de lijn in orde is schudt hij meewarig zijn hoofd en ik had ook best zelf buiten even mogen meten hoor demonstreert hij nog even. "het zit in de kabel tussen uw huis en de kast 100 meter verderop, ik stuur wel een kabelaar. Dat duurt ongeveer 6 maanden..." Hij lacht te veel, dus het maakt geen indruk. " niet goed, 4 maanden dan?"
2 dagen later is de kabelaar er, nu maar hopen dat het stabiel blijft.
