Kerst 2006

Precies op tijd, en maar twee dagen lang, gaat het vriezen.
Het geeft de indruk van een witte kerst, terwijl er niets is gevallen.
Het levert wél mooie plaatjes op. (als altijd: klikken voor vergroting)

Boerenkool

Voor Nederlanders is Boerenkoolstampot natuurlijk dé wintermaaltijd. Deze groente is bestand tegen vorst, groeit dus in de winter gewoon door en is in de winter één van de weinige groentes die nog vers van de grond komen.

Het Franse woord voor boerenkool is chou frisée, wat letterlijk gekrulde kool betekent.
Dat er een woord voor is betekent nog niet dat het ook als groente te koop is. Sterker nog, er bestaat ook een sluitkool met gekrulde bladeren die ze dan ook maar chou frisée noemen. Uiteraard is dit een heel andere kool. Zeer sporadisch kun je wel boerenkool vinden, maar meestal als sierplant. Daar waar het wel als groente te koop wordt aangeboden denkt de verkoper dat goud veel minder zeldzaam is... onbetaalbaar, van slechte kwaliteit en slechts enkele blaadjes.

Zélf verbouwen is dus noodzakelijk en dat gaat ook prima.
Helaas blijkt de lokale fauna na enige aarzeling ook te begrijpen dat boerenkool erg lekker is.
Op een gegeven moment waren er steeds meer blaadjes 'weg' . Op een avond besloot ik de boosdoeners te betrappen: licht er op. En ja hoor: maar liefst zes beverratten zaten op hun dooie gemak de kool te verorberen. Er is dan nog maar 1 oplossing: alles rooien en invriezen.

Hollandse snacks

Laat die rommel maar even staan, nu eerst belangrijkere zaken: bitterballen. Niet te koop natuurlijk in Frankrijk, dus die maak ik zelf. Wél een productielijntje maken want het is best bewerkelijk. Van links naar rechts: bloem, ei, paneermeel, 1664 (voor in de kok...)

-Ragout netjes afwegen voor een beetje gelijkvormige bitterballen.
-Door de bloem rollen.
-Vervolgens door de losgeklopte eieren.
-Daarna door het paneermeel draaien.
-Invriezen

Hoe maak je de ragout?- dat is mijn geheim.
Voor kroketten gebruik ik hetzelfde proces, maar dan uitrollen.

Hout

Er moet natuurlijk hout komen voor de houtkachel.
Dat viel nog tegen, want normaal bestel je brandhout in augustus. In december is iedereen allang voorzien. Hoeveel hout zouden we nodig hebben? Ik gok op 8 kuub. En na enig navragen en bellen bleek er nog een 'houtboer' in de buurt te zijn die ons van 8 kuub hout kon voorzien. Op de juiste lengte gezaagd en uiteraard droog.

Er is geen tijd meer om nog een houthok te bouwen, het is tenslotte al bijna kerst. De tijdelijke oplossing wordt een vrijstaande houtstapel waarover een stevig zeil gespannen wordt. Op die manier moeten we de winter door kunnen komen.

Kachel

We willen vooral eenvoudiger leven en meer genieten.
Dus geen luxe verwarming, maar een houtkachel.
Zie hier de ingrediënten






Nog niet goedkoop, zo'n stuk ijzer.
785 Euro en voor ons geldt het lage BTW tarief.

Maar dan kan ie wél ruim 10 uur branden zonder bijvullen.





En hij doet het..
Achter de kachel is een warmtewerende laag geplaatst.









En op de warmtewerende laag maak ik vervolgens 'schoonmetselwerk' van steenstrips. Toch nog twee dagen werk.



Het binnenklimaat verbetert aanzienlijk met deze houtkachel.
De elektrische verwarming kan voortaan uit blijven.

Auto invoeren

Het invoeren van een personenauto in Frankrijk bleek veel eenvoudiger dan gevreesd. Wél is een COC document vereist. Dit Certificat of Conformity haal je bij je eigen dealer in Nederland. Achteraf bleek dit de lastigste stap! Onze dealer was in woorden heel bereidwillig, maar deed netto niks. Na een "beetje" aandringen en een maand na de eerste toezegging duurde het ineens nog maar twee dagen om het document bij de dealer te krijgen. Gelukkig was deze service wél gratis. In Frankrijk ga je met je aankoopbewijs naar de lokale belastingdienst om aan te tonen dat er al belasting over de auto betaald is. Van de belastingdienst krijg je hiervoor een bewijsje mee, alweer gratis. Met dit bewijsje, het COC , NL kentekenbewijs, paspoort en de laatste rekening van de EDF of France telecom ga je naar de (sous) prefectuur.

En dan?
Klaar!

De prefectuur kan ter plekke een carte grise meegeven, de sous prefectuur stuurt het spul op en dan krijg je binnen twee weken het Franse kentekenbewijs per post.Het kentekenbewijs is niet gratis, maar een tarief afhankelijk van de milieuvervuiling van de auto. (fiscaal vermogen)

Met de carte grise naar ons verzekeringskantoor. De no claim werd zonder meer gehonoreerd en de auto wordt ter plekke verzekerd. Het bewijsje dien je op de voorrruit te plakken en wordt ook ter plekke gemaakt. De maximale no claim is in Frankrijk 50%, tegen 75% in Nederland. Tóch bleek de verzekering slechts de helft te kosten van wat we in Nederland betaalden en de dekking is véél ruimer. De Franse verzekering dekt meteen ook pechhulp, vandaar dat er geen Franse variant bestaat van de Nederlandse wegenwacht. Nu de verzekering geregeld is kun je bij een willekeurige garage de kentekenplaten laten maken en op de auto laten potnagelen. (potnagelen is in Frankrijk verplicht)

Voilá, binnen 1 dag staat de auto op Frans kenteken.De prefectuur geeft de invoer van de auto door aan de Nederlandse RDW en dus stopt de betaling van de wegenbelasting in Nederland.
Frankrijk kent geen wegenbelasting.

De volgende dag... (2)

Zoals zo vaak gebeurt in Frankrijk is het slechte weer na een uurtje al weer weg en klaart het goed op. Gelukkig geen stormschade, zelfs geen knotwilgen afgebroken of omgewaaid.
Alleen een uit de kluiten gegroeide vlinderstruik is afgebroken, maar die was toch aan een grondige snoeibeurt toe.

Even later komt onze Schotse buurvrouw vragen of wij soms wél stroom hebben en of er schade is. Zij zijn toch wat dakpannen kwijt en hun buurman (zij hebben een tweekapper) , die loodgieter is, had z'n voorraad schroefjes, boutjes etc in een schuurtje liggen. Dat schuurtje is niet meer en alle onderdelen liggen nu verspreid over het terrein...

Verder gelukkig geen schade.

Tegen de avond gaan we toch maar de olielampjes opzoeken (jaha, wij zijn voorbereid) om in ieder geval nog wat licht te hebben. Om een uur of negen 's-avonds gaat ineens het licht weer aan. Gelukkig, nét binnen de veiligheidsmarge van de diepvriezer.